İbn Kayyim
Günahın takdir edilmesi olmasaydı, Âdemoğlu kendini beğenmişlikten helak olurdu.
el-Fevâid · s. 94
Hikmet Ehli · Arşiv
124 sonuç
Günahın takdir edilmesi olmasaydı, Âdemoğlu kendini beğenmişlikten helak olurdu.
el-Fevâid · s. 94
Göklerin ve yerin mülkü Allah’ındır; senden bir taneyi ödünç istedi, sen onu esirgedin! Yedi denizi yarattı; senden bir damla gözyaşı diledi, fakat gözün kurudu!
el-Fevâid · s. 95
Tuzağın boğucu sonunu hatırlayan için yem tanesinden vazgeçmek kolaylaşır.
el-Fevâid · s. 95
Heva içkisi tatlıdır, ama insanın boğazına kaçar.
el-Fevâid · s. 95
Kaderin hükmü mutlaka işler; öyleyse barışa yönel.
el-Fevâid · s. 95
Sevgi, çölde yolu bulunmayan bir su birikintisidir; bu yüzden ona uğrayan azdır.
el-Fevâid · s. 96
Arayışında samimi ol; yardım zaten sana ulaşmıştır.
el-Fevâid · s. 97
Kendisine iyilik edeni seven yoksul ve muhtaç kişiye şaşılmaz; asıl şaşırtıcı olan, iyilik edenin yoksul ve muhtaç kişiyi sevmesidir.
el-Fevâid · s. 98
Yaratılmışların çoğunu helâk eden iki düşmandan sakın: şüpheleri ve süslü sözleriyle Allah yolundan alıkoyan kişi ile dünyasına ve makamına kapılmış kişi.
el-Fevâid · s. 105
Bir malın değeri; alıcısının, onun için ödenen bedelin ve onu duyuranın değerine göre bilinir. Alıcı büyük, bedel kıymetli ve duyuran yüceyse, mal da değerlidir.
el-Fevâid · s. 107
Atmaca avı görünce alışık olduğu eli unutur.
el-Fevâid · s. 112
Ey sabrın ayakları! Taşı beni; az kaldı.
el-Fevâid · s. 112
Ahiretin hâli kendisine görünür hâle gelen kişiye dünyadan ayrılmak kolaylaşır.
el-Fevâid · s. 112
Seslerinin hükümdar tarafından işitildiğini bilen nöbetçilerin uykusuzluğu hafif geldi.
el-Fevâid · s. 112
Seher vakitlerinin esintisini içine çekseydin, sarhoş gönlün ayılırdı.
el-Fevâid · s. 112
Kavuşmanın tatlılığını hatırla; böylece mücahedenin acısı sana hafif gelir.
el-Fevâid · s. 113
Cennet, farzları yerine getirmeni yeterli görür; günahları terk etmenle ateş senden uzaklaşır; sevgi ise canını feda etmenden başkasına razı olmaz.
el-Fevâid · s. 113
Büyük küçük bütün günahların üç kökü vardır: kalbin Allah’tan başkasına bağlanması, öfke kuvvetine itaat ve şehvet kuvvetine itaat.
el-Fevâid · s. 116
Hiçbir kul için kalbin katılaşması ve Allah’tan uzak düşmekten daha büyük bir ceza yoktur.
el-Fevâid · s. 142
Kalbinin durulmasını isteyen, Allah’ı arzusuna tercih etsin.
el-Fevâid · s. 142