Muhammed Şa'ravi Sözleri

Resulullah’ın (s.a.v) ümmi olmasının (okuma-yazma bilmemesinin) bir ayıp olduğunu sakın sanma. Başkaları için bir kusur olsa da onun için bu bir şereftir. Çünkü “ümmi” demek; annesinden doğduğu fıtrat üzere olan demektir. Resulullah da yaratılmışlardan bir şey öğrenmemiş, bizzat Yaratan’dan öğrenmiştir; bu yüzden ilminin mertebesi tüm mahlukatın üstüne çıkmıştır.

Allah’ın emrini asla cahilce reddetme. Eğer namaz kılmıyorsan “Namazın ne faydası var?” deme; zekat vermiyorsan “Zekat zenginlere zulümdür” deme. Bunun yerine: “Ya Rabbi! Namaz haktır, zekat haktır; fakat ben nefsime söz geçiremiyorum, acizliğime merhamet et” de.

Hicret ilkesini benimsiyorsak, hicretin şartları olduğunu bilmeliyiz. İlki, imanını muhafaza edeceğin ve eksiltmeyeceğin bir yere göç etmektir. Ülkenden çıkmadan önce bir bak: Gideceğin yerde dini vecibelerini Allah’ın emrettiği şekilde yerine getirebilecek misin? Eğer öyleyse mahsuru yoktur. Aksi takdirde dininin emirlerini yapmana engel olan bir yere hicret etmen caiz değildir.

Allah ile görüşmek istediğinde (Allah'ın izin vermesiyle) bu yetkinin senin elinde olması sana izzet ve kerem olarak yeter. Tek yapman gereken abdest alıp görüşmeye niyet ederek “Allahu Ekber” demektir. O an, mekanını, vaktini ve süresini senin belirlediğin bir buluşmada Allah Teâlâ’nın huzurunda olursun.

İçinde zerre kadar fikir olan hiçbir akıl, Allah’a bir benzer veya denk koşmaz. Allah; kudretinde birdir, kuvvetinde birdir, yaratmasında birdir, zatında birdir ve sıfatlarında birdir.

Kur’an bize, onlar olmadan dünyanın hiçbir değerinin kalmayacağı hayat değerlerini verir. Çünkü dünya, ahiretteki hayat için bir sınavdır. Eğer dünyayı seni cennete ulaştıran bir yol olma göreviyle ele almazsan, değerini ihmal etmiş olursun.

Rızık, faydalanılan şeydir; elde edilen şey değil. Çok para kazanabilirsin ama onu harcamayıp istifade etmiyorsan o senin rızkın değildir. Peygamber (s.a.v) şöyle buyurmuştur: “Ademoğlu ‘malım malım’ der. Ey Ademoğlu! Senin malından sana kalan; yiyip tükettiğin, giyip eskittiğin veya sadaka verip (ahirete) gönderdiğinden başkası değildir”

Münafıklar hayattaki gerçek değerlere dönüp bakmazlar, sadece zahiri yani görüneni alırlar/aldanırlar. Anlık gelecek menfaatler isterler; kalplerinin karanlığı iman nurunu görmelerine engel olur. Geçici olmasına rağmen dünyanın parıltısı onları büyüler.

“O gün dilleri, elleri ve ayakları yaptıklarına dair aleyhlerine şahitlik edecektir.” Duyuların dünya hayatında Allah’ın emriyle senin emrine verilmiş, sana musahhar kılınmıştır. Eğer onları günahta kullanırsan, kıyamet günü aleyhine şahitlik ederler.

Hüdhüd bir peygambere şöyle diyor: “Senin bilmediğin bir şeyi öğrendim.” (Neml, 22). Süleyman (a.s)’dan mertebece aşağı olan bir yaratık, ona “Senin bilmediğini bildim” diyor. Bu, bizden aşağı mertebede olanlara karşı edep sahibi olmamızı öğretir; Allah bizden aşağıdakilere bizim bilmediğimizi öğreterek ikramda bulunabilir.